Na met verscheidene bewoners uit de directe omgeving en met graancirkelonderzoekers te hebben gesproken, besluit ik diezelfde nacht nog een nightwatch te doen. Ik rijd die avond met nog twee graancirkelonderzoekers van de Wiltshire Crop Circle Study Group naar de parkeerplaats van het hunebed van West-Kennett. We hebben een prachtig uitzicht: Silbury Hill rechts voor ons en de graanformatie links van ons.
Om 22.10 uur zien we plotseling een groot oranje licht in de formatie. Het blijft een tijd lang onbeweeglijk waarna het begint te knipperen. Na enkele minuten verdwijnt het plotseling. We uiten het bestaan aan zaklampen die zo oranje zijn en zo sterk schijnen (het licht lijkt de grootte te hebben van een strandbal). Na een paar minuten verschijnt het licht weer, op dezelfde plaats. Het begint wederom te flitsen hetgeen - wederom - vrij lang aanhoudt. Onze sighting duurt tot ongeveer 22.30 uur.
Terug naar het gat in Silbury Hill. De officiële verklaring van National Trust luidt dat de oude verticale schacht van een archeologische expeditie uit 1776 door de expeditieleden destijds waarschijnlijk niet volledig is opgevuld, maar slechts gedeeltelijk waarna men de schacht afgesloten heeft met een 'kurkconstructie'. Aangezien het gras netjes over de 'kurk' heengroeide, leek de schacht naar behoren te zijn opgevuld. In realiteit echter was de schacht onder de kurk nog steeds hol. Na ruim twee eeuwen waren de houten balken die de kurk op zijn plaats hielden weggerot en onder invloed van de grote hoeveelheid regen van de laatste tijd stortte de kurk in en verscheen er een levensgevaarlijk, gapend gat.
Uitgeverij Thames & Hudson
Veel mensen hebben moeite deze officiële verklaring te accepteren. De UFO die door meerdere mensen is gezien, lijkt niet in dit plaatje te passen, de waargenomen lichten boven en rondom Silbury Hill al evenmin. Om nog maar te zwijgen van de vele graancirkels die rondom de heuvel zijn verschenen. Hebben we hier werkelijk te maken met een ingestorte, archeologische schacht, of is hier sprake van - wellicht - vrijgekomen aardenergie? Was dat het doel van het bezoek van de UFO aan Silbury Hill? Om de kurk te verwijderen zodat de energie ruim baan kon krijgen? Stonden we wellicht op het punt iets zeer bijzonders en belangrijks te aanschouwen, iets waarin Silbury Hill de hoofdrol ging spelen?
Op een zeer vroege ochtend aan het eind van de lente (zo vroeg dat de bewakers nog niet gearriveerd zijn) beklimt een groepje mensen de heuvel. Twee mannen abseilen naar beneden, gezekerd aan de metalen constructie boven hun hoofd. Met een videocamera leggen ze vast wat ze zien. Het gat blijkt precies 33 feet diep te zijn. (In verband met de numerologische betekenis, geef ik de afmetingen aan in feet, straks zal blijken waarom). De oorspronkelijke oude schacht was 130 feet diep. De wanden van het gat gaan kaarsrecht naar beneden en zijn glad afgewerkt. De diameter van het gat meet 8 bij 8 feet. Binnen in Silbury voelen de mannen zich veilig en geborgen. Tot ieders verbazing ontdekken ze op de bodem een schuin naar beneden lopende zijtunnel, die niet op de archeologische tekeningen staat. Ook bij navraag blijkt dat niemand van het bestaan van deze zijtunnel weet. Op de video is duidelijk te zien dat deze zijtunnel groot genoeg is om rechtop in te staan. Na zo'n 18 feet loopt de zijtunnel dood. Hij lijkt te zijn ingestort.
Na deze afdaling gebeurt er vooralsnog niets spectaculairs meer, afgezien van de vele graancirkels die in de velden rondom de heuvel blijven ontstaan. De bewakers blijven maandenlang netjes op hun plek, veel archeologische activiteit lijkt er niet te bespeuren en verdere sightings blijven uit. Het lijkt of Silbury in slaap is gesukkeld...
Maar... Op 1 december ga ik nogmaals een paar dagen naar Wiltshire, dit keer samen met Bert Janssen. We rijden direct naar Silbury en zijn verbaasd te zien dat de metalen constructie nog steeds boven op de heuvel staat. Na al die maanden! Heeft National Trust dan helemaal niets gedaan? De bewakers zijn verdwenen (waarschijnlijk door de afwezigheid van toeristen in de winter) en dus besluiten we de zaak van wat dichterbij te bekijken.
We beklimmen de heuvel en zien tot onze ontzetting dat het gat wel drie keer zo groot is geworden! Eén kant van het gat (de zuidzijde, het dichtst bij de A4) reikt helemaal tot aan de metalen constructie. We zien direct dat de hele constructie aan het verzakken is, alsof het elk moment opgezwolgen kan worden door het gat.
Na enkele foto's te hebben genomen besluiten we één van de mannen te bellen die destijds is afgedaald. Hij komt direct naar ons toe. Terwijl we op onze buik voor het gat liggen, besluit hij zijn vriend te bellen die destijds eveneens is afgedaald. Hij pakt zijn GSM uit zijn jaszak en ziet tot zijn stomme verbazing dat de display van binnenuit is weggebrand. Ongeveer een half uur daarvoor heeft hij zijn GSM nog gebruikt, waarmee toen nog niets vreemds aan de hand was. Ik stond toen naast hem en zag de display, zodat ik persoonlijk kan bevestigen dat het doorbranden later moet zijn gebeurd, hoogstwaarschijnlijk toen we bovenop Silbury waren, vlak bij het gat.
Toen ik later een technisch medewerker van Ericsson Mobiles interviewde, bleek dat een dergelijke beschadiging zeer uitzonderlijk is. Hij bevestigde ons vermoeden dat mechanische druk (bijvoorbeeld door op de telefoon te gaan staan) de beschadiging niet had kunnen veroorzaken, aangezien de display (afgezien van de beschadigde plek) verder nog intact was. De telefoon deed het ook nog gewoon. Hij concludeerde dat de beschadiging alleen veroorzaakt had kunnen worden door extreem hoge temperaturen, of een onbekende energie...
