Wat zegt de wetenschap over graancirkels?
Om meteen maar met de deur in huis te vallen: er is wetenschappelijke onderbouwing voor een niet-menselijk fenomeen. Dit bewijs werd al eind jaren 80 verzameld door de biofysicus Dr. William Levengood van het BLT Research Team.
Hij ontdekte in eerste instantie dat de aren van sommige graanplanten geen zaden bevatten. Gefascineerd door dit vreemde verschijnsel ging hij de planten systematisch onderzoeken. In de loop der jaren publiceerde hij tal van wetenschappelijke rapporten die aantoonden dat graancirkels niet door mensenhanden konden worden gemaakt. Inmiddels is het BLT Research Team uitgebreid met meer wetenschappers uit verschillende disciplines, waaronder chemici en geologen. Ook verschillende universiteiten steunen het onderzoek van het BLT research Team. Meer over het werk en de bevindingen van de onderzoekers leest u onder de vraag
In oktober 2000 werden Dr. Eltjo Haselhoff's bevindingen gepubliceerd in het wetenschappelijk blad 'Physiologia Plantarum'.
Hij toonde aan dat de graancirkels die hij had onderzocht waren gevormd door elektromagnetische puntbronnen. Een voorbeeld van een elektromagnetische puntbron is een gloeilamp. Dr. Haselhoff ontdekte dit aan de hand van de afwijkingen die hij aantrof in de knopen van de graancirkelplanten. Toen hij de knopen van de genomen monsters mat, bleek dat de knopen in het centrum van de cirkels flink te zijn toegenomen in grootte. De knopen van de planten die aan de buitenkant van de cirkels hadden gegroeid waren weliswaar iets opgerekt, maar beduidend minder dan die uit het centrum. Hij ontwikkelde een computerprogramma om de knooplengte door de computer te laten berekenen (om zodoende menselijke meetfouten uit te sluiten) en liet de computer vele honderden metingen verrichten. De resultaten konden in de diagrammen worden uitgezet die u op de volgende pagina ziet...
