Waar komen graancirkels voor?
Over de hele wereld. In Nederland, België, Engeland, Duitsland, Italië, Polen, Denemarken, Finland, Rusland, Israël, Australië, Amerika, India, Japan, Canada. Engeland is echter 'de bakermat': de plek waar de meeste en de meest complexe figuren elk jaar ontstaan.
met Wiltshire aan de top
Waarom bepaalde plekken steeds weer graancirkels aantrekken weten we niet met zekerheid. Het lijkt erop dat dit te maken heeft met de aanwezigheid van energiebanen in en om de aarde (leylijnen). Onze verre voorouders waren zich terdege bewust van deze energiebanen en bouwden hun heiligdommen daar vaak op (hunebedden, steencirkels, piramiden, etc.) Wellicht dat daarom graancirkels zo veel in Zuid en Midden Engeland ontstaan, waar veel sterke leylijnen zijn die elkaar veelvuldig kruisen (een uitzonderlijk krachtig voorbeeld hiervan is Stonehenge in Wiltshire, hét graancirkelgebied bij uitstek!) Ook het East Field bij Alton Barnes in Wiltshire is zo'n krachtplaats, waar elk jaar minimaal één (en vaak zelfs twee) graancirkels verschijnen.
 |
 |
Stonehenge 2002 |
East Field 2002 |
Toch is het opmerkelijk dat sommige plekken bepaalde jaren veel graancirkels krijgen, waarna het plotseling sterk terugloopt. Dit kan zelfs gebeuren op landelijk niveau. Zo had Nederland in 1996 een record aantal van 99 formaties, maar één jaar later, in 1997, liep het aantal terug naar slechts 41 exemplaren. Hoe dit precies werkt, weten we nog niet.
Naast leylijnen lijken de grondsoort en het waterpeil een rol te spelen. De krijtgrond van Wiltshire bijvoorbeeld is zeer waterdoorlatend waardoor er gemakkelijk een elektrische lading ontstaat, hetgeen weer bevorderlijk werkt bij de geleiding van de graancirkelenergie.
(Dat zal ik aan de orde laten komen bij de vraag
In Nederland ontstaan ook elk jaar tientallen graancirkels. Het verspreidingsgebied (totaalbeeld van alle gemelde formaties tot nu toe) ziet er als volgt uit:
