Robbert: Wat ook opmerkelijk is, is dat alleen ik de UFO's fotografeerde. Dus als Peter, Roy of Sjaak de camera's overnamen en foto's maakten, stond er niets bijzonders op. Pakte ik de camera's terug, dan verschenen de schepen weer.

Janet: Zou het kunnen dat jij een soort brug bent? Een brug tussen verschillende dimensies? Dat jij dus iemand bent die contact mag overbrengen als een soort tolk?

Robbert: Ja, ik denk dat het zo werkt. Er zijn natuurlijk nog meer mensen zoals ik. Denk maar aan Billy Meier uit Zwitserland. Hij is - net as ik - door velen uitgemaakt voor oplichter maar nu blijkt dat al zijn foto's en filmbeelden authentiek zijn. Tegenwoordig hebben we de technische middelen om de beelden grondig te analyseren, en ze blijken allemaal echt te zijn.

Janet: Dat is een goed voorbeeld. Maar er zijn ook verschillen: Billy Meijer zag de schepen met het blote oog, jij ziet ze soms wel, maar vaak ook niet. Als je ze niet ziet, dan voel je ze wel. Vervolgens verschijnen ze op je foto's. Een ander verschil is dat de schepen van Meier heel scherp zijn, evenals heel fysiek. Hij had ook contact met Pleiadische wezens die hem onderwezen op het gebied van een toekomstige 'nieuwe wereld'.

Robbert: Klopt. Mijn foto's zijn niet zo scherp als die van Billy Meier. Maar het werkt dan ook anders. De reden waarom zijn foto's zo scherp zijn is dat de schepen daar ook echt fysiek waren en de camera gewoon erop kon focussen. In mijn geval echter waren de schepen er niet fysiek. Ik kreeg de boodschap erbij door dat de buitenaardsen wachten tot wij klaar zijn voor Contact. Ze bevinden zich momenteel met enorme vloten in onze ionosfeer en wachten tot wij niet langer in de angst schieten.

Janet: Dat klinkt heel liefdevol.

Robbert: Ja, dat is het ook. Ze zullen nooit tegen onze Vrije Wil ingaan. Dat is een Universele Wet waarnaar zij leven.

Janet: dat doet me sterk denken aan de Graancirkelmakers. Ook zij trekken zich terug als wij bang worden. Ik heb daar prachtige voorbeelden van. Lichtbollen die op je afkomen wanneer je ze uitnodigt, maar die terugglijden of wegschieten wanneer je bang wordt.

Robbert: Ja, ze werken alleen vanuit Liefde en Respect met ons. De schepen die ik fotografeer zijn dus hoog in de atmosfeer te vinden, alwaar geduldig gewacht wordt. Ze zijn niet te zien met het gewone oog, noch met radar, omdat hun trilling zo hoog is dat ze buiten het technische bereik vallen van oog en radar. Voor trilling kun je ook lezen 'bewustzijn'. Ze hebben een zeer hoge liefdesenergie en worden daardoor voor onze begrippen onzichtbaar. Dit principe wordt heel mooi beschreven in de Celestijnse Belofte.

Janet: Grappig om te zien hoe sceptici bij de foto's van Billy roepen dat deze niet echt kunnen zijn omdat ze te scherp zijn, terwijl ze bij jouw foto's roepen dat ze wel nep moeten zijn omdat ze NIET in focus zijn!

Robbert (lacht): Ja, het is ook nooit goed...

Janet: Wat je vertelt over hun aanwezigheid in de hogere atmosfeer zou ook verklaren waarom ze zo klein verschijnen op je foto's. Want als je de schepen vergelijkt met de graan-aren, dan zie je meteen dat de schepen heel klein moeten zijn.

Robbert: Ja, maar dat is dus niet zo. Wat je op de foto's ziet zijn 'mentale projecties'. Ze laten zien hoe ze eruit zien, maar ze hingen op dat moment NIET in de graancirkel.

Janet: Heb jij net als Billy Meier ook contact met fysieke wezens?

Robbert: Ja. Soms zijn ze fysiek en soms zijn het Lichtwezens. Soms zie ik ze alleen op de foto of op videobeelden.

Janet: Zullen we eens kijken naar de verschillende vormen waarin ze verschijnen? Dan zien we ter plekke wel wie daarvan fysiek aanwezig was en wie niet.

Robbert: Dit kleine Lichtwezen verscheen op een foto bij mij thuis op 5 juli 2010. Je ziet de gordijnen op de achtergrond. Ik voelde een liefdevolle, zachte energie en begon foto's te maken. Dit wezentje verscheen in totaal op 29 foto's. Op mijn nieuwe website zijn er 16 van te zien. Zelf word ik erg blij van deze verschijning. Hij verspreidt Liefde en Vreugde.

Janet: Dat is inderdaad ook heel sterk wat ik ervaar als ik naar hem kijk. Het is de reden waarom wij samen besloten om na afloop van mijn lezingen kaartjes te verspreiden met op de ene kant de Engel en op de andere kant dit Lichtwezen. Het is heerlijk om die energie mee te nemen naar huis. Ik krijg ook heel mooie feedback van mensen die me in mails vertellen wat het energetisch met hen doet. Echt hartverwarmend.

Robbert: 2011 was het jaar van het Contact voor mij. Ik voelde een steeds sterker wordende Pleiadische energie doorkomen bij mij thuis. Ik voelde dat ik daar iets mee moest doen, dus ik hing een grote poster van dit sterrenstelsel in mijn woonkamer. Ik had steeds de drang om ernaar te kijken, om me erop te focussen. En toen plotseling, in de nacht van 16 oktober, werd de energieopbouw zo sterk dat ik mijn camera pakte en foto's begon te maken. In bijzijn van Stan, een goede vriend van me, verscheen een prachtige Pleiadische vrouw op 12 van mijn foto's.

Op sommige foto's heeft ze haar ogen dicht, maar op andere verschijnt ze met open ogen. Haar ogen lijken zwart maar volgens mij is dat niet letterlijk zo. Ik denk dat dit gewoon een uitingsvorm is van hoe ze op dat moment doorkomen.

Janet: Ze doet me sterk denken aan de Pleiadische gids van Billy Meier, Semjase, en ook aan een van de Pleiadische contacten van een Engelse kennis van me, Martin Law. Hij heeft al sinds zijn vroege jeugd ontmoetingen met buitenaardsen van allerlei vormen en rassen, die overigens allemaal zeer liefdevol en respectvol zijn en hem onderwijzen op het gebied van de toekomst van de mens en de Aarde. Martin is kunstenaar geworden omdat hij de opdracht kreeg deze wezens aan de wereld te laten zien in tekeningen en schilderijen.

Links: Semjase van Billy Meier. Rechts: Pleiadische gids van Martin Law

Robbert: Er zijn inderdaad heel veel mensen over de hele wereld die contact hebben met Pleiadiers. Iedereen beschrijft dezelfde types: lang, blond, mooi, en eigenlijk heel menselijk om te zien. Ze lopen tussen ons op Aarde en je loopt er zo voorbij, zonder je te realiseren dat je zojuist een buitenaardse passeerde.

Janet: Ja, dat zegt Martin ook. Er is volgens hem maar 1 ding dat hen 'verraadt': hun oren. Deze zijn lang en reiken helemaal tot aan dezelfde positie in het gezicht als de mondhoeken. Bij bijna alle mensen - Aardlingen dus - reiken de oren tot aan de onderkant van de neus, dat is ook wat je leert als je tekenlessen neemt over de gezichtsopbouw van de mens. Maar de oren van de Pleiadische wezens eindigen veel lager. Volgens Martin en ook Billy Meier is dat het enige merkbare verschil, alhoewel ze ook opvallen door de enorme liefde die ze uitstralen en de soms wel erg blauwe ogen.

Robbert: In mijn geval verscheen de vrouw niet fysiek maar ik heb van anderen begrepen dat de Pleiadiers wel fysieke wezens zijn. Ik heb dus weer een mentale projectie gefotografeerd. Blijkbaar wou ze even haar aanwezigheid aankondigen en kennis maken.

Janet: Ik denk niet dat iemand van een dergelijke verschijning zou schrikken. Maar vervolgens fotografeerde je nog een buitenaards wezen in je huis...

Robbert: Dat klopt, en die zag er inderdaad heel anders uit! Ik merkte hem pas later op, toen ik de foto's al op mijn computer had gedownload. Eerst dacht ik dat het de deurkruk was, maar toen ik goed keek, zag ik een klein koppie om de deur gluren. Hij was op vijf foto's te zien.

Janet: Er vallen me drie dingen op. Allereerst lijkt hij heel fysiek, je ziet zelfs de reflectie van het licht op zijn voorhoofd. Ten tweede is hij ontzettend klein, zijn hoofd is misschien maar tien centimeter groot, maar toch bevindt hij zich hoog boven de grond. Als hij werkelijk zo klein is, moet hij dus hebben gezweefd, tenzij hij een uitzonderlijk lang lichaam heeft. En ten derde lijkt hij kleding te dragen. Als je goed inzoomt gaat de grijze kleur van zijn hals over in rood.

Robbert: Die kleding is niet zo vreemd. Ik heb dat vaker gezien en gefotografeerd. Het is overigens heel grappig om te zien hoe mensen daarop reageren. Zodra ze foto's zien van een ET met een pak aan schieten ze in de lach. Maar waarom zouden zij bloot aan ons verschijnen? Onze astronauten gaan toch ook niet poedelnaakt de ruimte in?


Tot zover het tweede artikel over Robbert van den Broeke. In het volgende nummer van Spiegelbeeld zal het vervolg worden gepubliceerd over de buitenaardsen en hun boodschap voor de mensheid.

Copyright alle foto's (tenzij anders vermeld): Robbert van den Broeke: www.robbertvandenbroeke.com
Copyright tekst: Janet Ossebaard (2012)

---