In augustus volgden nog 12 formaties. Allereerst, op 2 augustus, verscheen een prachtig vierkant patroon in een vierkant veld bij Morgan’s Hill. Al gauw kreeg hij de bijnaam “The Dutch Formation”; op 1 augustus arriveerde namelijk mijn tweede groep Nederlanders. Voor het naar bed gaan werd de wens uitgezonden dat we de volgende ochtend een spectaculaire, verse formatie zouden ontdekken. En inderdaad… de volgende ochtend werd ik al vroeg gebeld door Tony Hughes, de piloot met wie ik regelmatig vlieg. Hij meldde een nieuwe formatie vlakbij zijn vliegveldje. We gingen er direct op af en ontdekten een patroon van weergaloze schoonheid:

Ook hier was het bodempatroon adembenemend: de planten waren in elkaar geweven als een mand en het centrum van de formatie bevatte vier schitterende ‘swirls’:

En alsof we nog niet genoeg geïmponeerd waren, ontstond een dag later een juweeltje bij Silbury Hill, Avebury, bestaande uit een grote hoofdcirkel die aan twee kanten was uitgebreid met 5 in grootte aflopende cirkels. Tijd om een luchtfoto te maken was er niet, want de boer (inderdaad, dezelfde als in de voorgaande voorbeelden) maaide hem er uit, nog geen uur nadat de kleine formatie was ontdekt…

De reden waarom deze formatie zo’n indruk maakte was de ligging van het graan. De Cirkelmakers hadden alles uit de kast getrokken om indruk te maken. Nog nooit eerder zag ik zoveel schoonheid en creativiteit bij elkaar:

De hoofdcirkel bevatte 2 concentrische ringen die opgebouwd waren uit respectievelijk 24 en 20 swirls. Het midden was versierd met een stevig bouwwerk van bundels, nestjes en knopen in elkaar gedraaid graan. Iedereen was muisstil, alsof we ons in een heiligdom bevonden. Woorden waren overbodig en konden bovendien onmogelijk tot uitdrukking brengen wat we op dat moment ervoeren…

De kleinere cirkels die buiten de hoofdcirkel lagen, hadden elk hun eigen topkwaliteit, hun eigen vingerafdruk, zoals de volgende foto’s tonen.

---