First, the images show a large flash of light that is followed 20 seconds later by another flash on the exact same location. When the lights fade, two large black entities become visible. Black in infrared means: absence of heat. (A human being shows up in infrared as white because of our body heat.) These non-human entities are tall, approx. 2.5 meters (8 ft). They move around in the field where the formation will appear, but during the 50 minutes that they move about (sometimes with incredible speed), the crop is not flattened yet. It seems as if they do some sort of preperation work. Then three other entities appear, much smaller but also black in infrared. They disppear into the wheat, reappear, disappear, reappear. They seem to be doing the actual downing work, as the formation starts to appear several minutes later. It is not a fast process (like the appearance of the 7-7-7-formation and the Oliver’s Castle formation in 1996) but a slow one. As the minutes pass, the outlines of the formation become more and more pronounced.

Then, at 3.00 h., several members of my group arrive at the field. Their headlights swipe across the field, all of which is filmed by Keech. (I had told my group about him and that - if they decided to do a night watch - the East Field would be the place to be). In less than five minutes, something bizarre happens. A thick (and very local) fog appears on the south side of the field (by Woodborough Hill). It starts moving towards the location where the crop formation is being formed. It stops right there and hovers where the entities are at work, so that they remain invisible to the naked eye. The timing is perfect, as in July in England it starts dawning just after 3 am. However, the infrared cameras are not hindered by the fog. Once again, Winston Keech is allowed to film the appearance of a crop formation...

Als enige tijd later de mensen uit mijn groep besluiten het veld in te lopen (op slechts twee tractorsporen afstand – zo’n 65 meter – van de formatie!) zien ze niets. Maar de filmbeelden tonen het volgende: twee tractorsporen naar rechts staan twee kleine entiteiten die even gelijk oplopen met mijn groepsleden. Dan stoppen ze abrupt. Ze wachten terwijl de mensen nietsvermoedend doorlopen. Vanaf hun hoofd schijnt een licht (wit in infrarood) als een mijnwerkerslampje vooruit. Als de mensen in de verte uit beeld zijn verdwenen, beginnen de kleine wezens te lopen, maar met een bovennatuurlijke snelheid! Ze racen werkelijk door het tractorspoor en zijn binnen enkele seconden verdwenen, terwijl het East Field een van de grootste velden van Wiltshire is! Na enige tijd komen mijn groepsleden teruglopen. Als zij aan de rand van het veld gearriveerd zijn, verschijnen ook de kleine entiteiten weer. Ook zij lopen terug, maar wederom met een krankzinnige snelheid. Niemand ziet iets… Zelfs wanneer Keech uiteindelijk als laatste het veld verlaat om 6.30 uur, Sms’t hij me: “Niets gezien, maar moet beelden straks goed bestuderen. Veel gevoeld! Dichte mist…”

Zeer opmerkelijk: naast de drie infrarood camera’s filmde Keech ook met een normale (= niet-infrarood) videocamera en maakte hij foto’s met een normale camera (met zeer lange sluitertijd). Hierop is niets te zien: geen lichtflitsen, geen entiteiten, geen schijnende hoofden, helemaal niets. Alleen de infrarood camera’s hadden alles gefilmd…

Ik heb de beelden inmiddels talloze keren bekeken. Wat we zien is totaal nieuw. Alle voorgaande keren dat ooggetuigen graancirkels gevormd zagen worden (inclusief ikzelf, 2 keer in Engeland en 1 keer in Duitsland, hetgeen ik uitvoerig beschrijf in mijn nieuwe boek) zagen we iets anders. De ene keer lichtbollen die over het veld scheren, de andere keer een donkere stolp die over het gebied gezet werd waardoor licht en geluid verdween en we in een soort paralleluniversum terecht kwamen, dan weer een enorme lichtflits waarna een gigantische formatie als door een onzichtbare hand langzaam (in 12 minuten) in het graan wordt gedrukt en zich als een olievlek in het veld verspreid. Of een kolkende kolom van licht die een graancirkel in het veld drukte. Maar nog nooit heb ik zoiets gezien, iets wat ik interpreteer als het volgende: een portal die zich opent vanuit een andere dimensie, twee soorten entiteiten die alleen zichtbaar zijn in het infrarood, die zich soms rustig voortbewegen, dan weer met krankzinnige snelheid, en die op commando een zeer plaatselijke, dicht mist laten aanrukken om alle zicht aan het blote oog te onttrekken. Winston Keech is wederom geselecteerd om het hele gebeuren te filmen, terwijl een aantal Nederlanders weliswaar aanwezig zijn maar het veld uiteindelijk niets vermoedend verlaten.

Was de mist nodig om een te vroege interventie door mensen te voorkomen? Wilden de entiteiten gewoon niet gestoord worden of werden de mensen op deze manier beschermd? Ik vermoed het laatste. Met het blote oog was immers niets zichtbaar, maar bekend is dat bij de vorming van graancirkels soms een enorme hitte en straling vrijkomt die wellicht schadelijk is voor mensen. Ik heb het sterke vermoeden dat bijna alle graancirkels daarom ’s nachts ontstaan: dan kunnen er immers geen slachtoffers vallen, want iedereen ligt in zijn warme bedje… Althans, normale mensen; niet het handjevol graancirkelonderzoekers die ’s nachts kiezen voor de koude Engelse velden! ?

Vanaf januari zal ik de beelden veelvuldig laten zien tijdens mijn lezingen. Vooralsnog worden ze onderworpen aan allerhande tests en analyses.

Terug naar ons overzicht… Eveneens op 14 juli ontstond deze schitterende drievoudige Yin Yang formatie naast Temple Farm, de oudste vesting van de Tempeliers in Engeland:

Een dubbele spiraal sierde het centrum van deze figuur, die een belangrijk thema vertegenwoordigt in de ontdekkingen en lezingen van collega-onderzoeker Bert Janssen. Ook Temple Farm speelt een grote rol in zijn bevindingen, evenals in zijn spannende graancirkelroman: “Sophia’s ei” (uitgegeven door Frontier). Toeval?

Dat de Cirkelmakers regelmatig formaties maken die in directe relatie lijken te staan met de onderzoekers (waarmee de interactie Mens – Cirkelmakers steeds duidelijker wordt) is niets nieuws. Net zoals de Temple Farm formatie Bert Janssen versteld deed staan, werd ik verrast met de volgende schoonheid, die op 19 juli bij Martinsell Hill verscheen:

Nooit eerder was een formatie zo ‘verkeerd’ in het veld geplaatst. Maar voor mij was het geen fout, maar een bevestiging van iets wat ik net in mijn nieuwe boek had gepubliceerd. Ik had een stuk gewijd aan de uitwerking van de graancirkelenergie op het gewas waarin de formatie ontstaat. Ieder gewas heeft zijn eigen ‘energetische vingerafdruk’. Zo is de trilling van tarwe anders dan die van bijvoorbeeld gerst, gras of koolzaad. Wanneer een formatie in tarwe moet ontstaan, wordt de energie die de Cirkelmakers aanwenden afgestemd op de trilling van tarwe. Is die afstemming perfect, dan gaan de tarweplanten netjes plat, maar als de afstemming niet helemaal correct is, heb je kans dat de planten niet allemaal goed platgaan, of ze gaan juist te heftig plat en vertonen brandplekken. In mijn boek had ik dit uitgebreid geïllustreerd met vele foto’s en voorbeelden. Op één van die voorbeelden was te zien hoe de tarweplanten in de Godin-formatie van 2008 prachtig plat lagen, maar dat de distels in het veld totaal verschroeid waren, terwijl een pol ooievaarsbek totaal onaangeroerd was. Een duidelijke illustratie van de wisselwerking tussen de graancirkelenergie en de planten in het veld.

De formatie nu bij Martinsell Hill bevestigde dit volledig. De tarweplanten lagen plat maar het gras in het aangrenzende weiland was totaal onaangetast door de energie. Op handen en knieën heb ik gezocht naar de kleinste beroering, maar geen enkel sprietje had ook maar iets gemerkt van de vortex die door het buurveld had geraasd.

Overigens was dit al de tweede complexe formatie bij Martinsell Hill, dit jaar. Al op 25 juni ontstond op steenworpafstand de volgende rupsachtige patroon:

De kop van de rups lag onder telefoondraden. De rij in grootte oplopende cirkels met tentakelachtige poten vertoonden veel gelijkenis met de Kwal-formatie die op 29 mei was verschenen. Maar het meest opzienbarende detail was de waterpoel die ooit door de boer voor het vee was aangelegd. Deze maakte deel uit van de kop van de rups, waarbij de rand van de poel precies samenviel met de rand van de buitenste cirkel. Ook hier leek het erop dat de Cirkelmakers zich hadden uitgesloofd om ons te imponeren…

Toen, op 24 juli, verscheen - in mijn ogen - één van de mooiste formaties van 2009:

Prachtig gelegen aan de voet van Smeath’s Ridge verscheen deze 12-voudige kristal:

De ligging van het graan was subliem, de energie voelde zacht en geborgen. Op één specifieke plek in de formatie werd mijn digitale spiegelreflex Nikon-camera verstoord door de energie en werden mijn foto’s zwaar overbelicht. Eén stap opzij en mijn camera had nergens last van…

---