nr. of pages: 2
Will be translated tomorrow...
Het graancirkelseizoen van 2008 overtrof alle voorgaande jaren. Ruim 130 graancirkels werden dit jaar wereldwijd
gerapporteerd. Hiervan ontstonden er 77 in Zuid-Engeland. Op een goede en gedeelde tweede plaats stonden Duitsland en Italië
met 14 formaties. In Nederland werden er slechts 3 gemeld; nieuw in het rijtje was dit jaar Zuid-Korea.
Onderzoeker en auteur Janet Ossebaard bracht 3 maanden in Zuid-Engeland door en bracht alle graancirkels in kaart.
Het is onmogelijk om in dit artikel alle formaties de revue te laten passeren. Daarvoor waren er eenvoudigweg te veel.
Zo ontstonden er bijvoorbeeld in de nacht van 26 op 27 juli maar liefst 6 nieuwe formaties! Het was een enorme klus dit
jaar om ze allemaal te bezoeken en in kaart te brengen. Ik zal me in dit artikel beperken tot een selectie van die formaties
die mij wisten te betoveren…
Op 19 april barstte het graancirkelseizoen in de graafschap Wiltshire los met een prachtige bloemachtige formatie in geel
koolzaad, vlakbij de duizenden jaren oude steencirkel van Avebury.
Op 4 mei ontstond de tweede bloemformatie aan de voet
van Milk Hill bij Alton Barnes, gekenmerkt door het eeuwenoude witte paard, uitgehouwen in de krijtheuvel.
De eerste week van mei werd gekenmerkt door schitterend lenteweer (het leek wel hoog zomer!), en aangezien ik een zwak heb
voor koolzaad (de zoete geur en de prachtige kleur zijn onweerstaanbaar) greep ik mijn kans en reisde ik af naar Wiltshire.
De bijna tien uur durende rit kan ik inmiddels, na 15 jaar de graancirkels van Z-Engeland in kaart te hebben gebracht,
bijna geblindoekt rijden, en voor ik het wist stond ik in de gele velden de geur van de bloemen op te snuiven en de energie
van de graancirkels in me op te nemen als een spons.
Alle foto’s die ik nam waren prachtig dankzij de kleuren (wit-geel-blauw) en het hoge contrast dankzij de felle zon.
Terwijl ik daar was ontstond op 8 mei een schitterende Yin-Yang formatie, wederom in koolzaad. Ik vloog er overheen op de
allereerste dag van zijn bestaan en werd diep geraakt door de ongekende schoonheid van dit oude Chinese symbool.
2008 bleek het jaar van de Yin-Yang te worden. Slechts één keer eerder hadden we een Yin-Yang in de Engelse velden gezien:
in 2007, vlakbij de oude Romeinse stad Bath. Het bleek een voorteken van 2008 te zijn; dit jaar kregen we er tal van variaties
op. Bij Furze Knoll ontstond op 20 juni een adembenemende Yin-Yang variant in tarwe. Ik was op dat moment met een groep uit
Nederland de graancirkels aan het verkennen, en we genoten allemaal volop van deze formatie die een sterke energie bevatte
en waar iedereen het verschil voelde tussen de twee grote cirkels en de kleinere middencirkel. De ene grote cirkel had een
sterk manlijke energie en de andere een sterk vrouwelijke. In de middencirkel voelde de energie gebalanceerd aan, alsof de
manlijke en de vrouwelijke energie was verenigd en harmonie van tegengestelden (het thema van Yin-Yang) was bereikt.
Ook laat in het seizoen, op 15 augustus, ontstond bij het plaatsje Etchilhampton een Yin-Yang gerelateerde formatie in een
tarweveld, ook al was dit niet direct als zodanig te herkennen. Maar wanneer je goed keek, herkende je in dit enorme kruis
het steeds herhaalde centrum van de Furze Knoll Yin-Yang. Dat deze formatie megagroot was is op de luchtfoto amper te zien,
maar wanneer je je realiseert dat de afstand tussen de rechte tractorsporen van de boer ongeveer 30 meter bedraagt, dan
begrijp je dat dit kruis ongeveer 3 voetbalvelden in beslag nam!
De boodschap van deze formaties in de velden van Z-Engeland is prachtig.
Yin en Yang zijn de twee tegengestelde elementen van het universum. Het symboliseert de harmonie van tegengestelden en het
overstijgen van dualiteit. (Meer over de betekenis en de boodschap van de graancirkels van 2008 kunt u lezen in het hier
opvolgende artikel).
Terug naar het begin van het 2008-seizoen. Toen het koolzaad (altijd het eerste gewas dat graancirkels ontvangt) zijn beste
tijd had gehad en de bloemetjes uitgebloeid raakten, kozen de Cirkelmakers een nieuw canvas uit: gerst.
Op 6 en 9 juni ontstonden twee formaties bij het hunebed van West Kennett, het grootste hunbed van Europa. De kleinste
formatie was weliswaar niet zo vreselijk imposant op het eerste gezicht, maar de energie was er bijzonder intens en helend.
Ook vond ik er vele tientallen ‘blown nodes’: ontplofte knopen die door biofysici worden beschouwd als bewijs dat de
graancirkels door middel van energie worden gemaakt in plaats van mechanisch (bv door mensen met planken).
Op 1 Juni ontstond de zogenaamde Pi-formatie in een gerstveld aan de voet van Barbury Castle. Dat deze figuur een wiskundig
getal vertegenwoordigde (pi) merkten de meeste mensen niet op, totdat de astrofysicus Michael Reed opmerkte dat de 3 bollen
aan de rand van de formatie een ‘taartpunt’ definieert die precies 36 graden omvat. Wanneer je deze taartpunt 10 keer in de
formatie uitzet heb je een exacte cirkel van 360 graden. Als je vervolgens in het centrum begint en de lijn volgt, en het
aantal taartpunten telt tot aan de eerstvolgende ‘knik’ in de lijn, dan krijg je een getal. Bijvoorbeeld: vanaf het centrum
tot aan de eerste knik dekt 3 taartpunten. Die noteer je: 3. Dan staat er een punt, ook die noteer je. Het volgende aantal
taartpunten tot de knik is 1, en zo tel en noteer je door. Het getal dat ontstaat is 3.141592654..., oftewel pi. Het
bijzondere van pi is dat het oneindig is. Achter de komma gaat de getallenreeks oneindig door. Het symboliseert dan ook
oneindigheid (van de ziel, van energie?)
Op 24 juni ontstond bij het dorpje Horton een kleine maar zeer krachtige formatie:
Mijn groep en ik hadden de geweldige ervaring om als eersten de formatie te mogen betreden. De boer had ons na veel wikken
en wegen toestemming gegeven; na een lang gesprek en het aanbieden van een zelf-gemaakte ‘honesty box’ (een metalen kluisje
waar bezoekers een Engelse pond per persoon in doneren) ging hij door de knieën en mochten we zijn veld in. De formatie was
bijzonder mooi, de manier waarop het graan was neergelegd en schitterend. Er waren geen sporen van menselijke activiteit of
aanwezigheid en de energie was vrouwelijk, kalmerend en helend.
Op 1 juli ontstond bovenop de Ridgeway bij East Kennett wederom een kleine formatie in tarwe. Soms lijkt in de graancirkels
de regel op te gaan: hoe kleiner hoe sterker. Ook bij deze formatie gold dit. Er waren bovendien voor de wetenschappers
onder ons veel biofysische afwijkingen te vinden, zoals gebogen stengels, ontplofte knopen en zelfs hittesporen als gevolg
van de energie die verantwoordelijk is voor het ontstaan van de graancirkels.
Weer werd East Kennett ‘getroffen’ door een formatie op 8 juli:
Deze schitterende figuur in tarwe deed mijn adem letterlijk stokken. Ook hier was ik al op de eerste ochtend en de
talrijke ‘swirls’ waren perfect uitgevoerd en wonderbaarlijk mooi.
