Will be translated into English soon!
In de afgelopen decennia werden vele duizenden graancirkels over de hele wereld gerapporteerd. Variërend van eenvoudige cirkels tot enorme mandala's sieren ze onze velden en werken ze als een magneet op steeds meer mensen. Dat de graancirkels veel meer zijn dan alleen maar mooi, kunnen we aan den lijve ondervinden door naar de luchtopnamen te kijken, of - beter nog - door de formaties te bezoeken. Ook dit jaar bracht ik weer enkele maanden in Zuid-Engeland (de bakermat van het fenomeen) door om aldaar de graancirkels in kaart te brengen.
Engeland werd ook dit jaar weer verrast door tientallen formaties in koolzaad, gerst, tarwe, lijnzaad en maïs. Meteen bij het verschijnen van de eerste formatie in april werd een nieuwe trend ingezet: de formatie bleek niet zichtbaar te zijn vanaf de grond. In voorgaande jaren waren de formaties altijd goed zichtbaar geweest vanaf een weg die er langs liep; lekker lui vanuit je auto zag je de cirkels in de velden liggen. Het enige wat we 's morgens hoefden te doen, was rondrijden om zo de nieuwe formaties te ontdekken. Dit jaar lag dat anders. De formaties waren goed verstopt, zelfs wanneer je aan de rand van het juiste veld stond was de formatie in de meeste gevallen in geen velden of wegen te bekennen. Je moest precies weten welk tractorspoor je moest volgen. Het had er alle schijn van dat we dit jaar een bewuste keus moesten maken om de formaties te vinden en met de energieën te werken. Toeristen en toevallige passanten werden zodoende eenvoudig buiten de velden gehouden.
De formaties waren zoals altijd zeer uiteenlopend qua thema en design. Zo waren er totaal vernieuwende patronen, zoals een prachtige spiraal met bollen bij Yatesbury (Wiltshire). Sommige mensen interpreteerden het als een kalender waarop aangegeven stond wanneer er graancirkels zouden ontstaan. Een zeer interessante theorie, die echter helaas niet werd bewaarheid...
Andere formaties waren zeer geometrisch van aard en trokken volop de aandacht van de geometristen onder de onderzoekers.
Ook dit jaar ontstonden er formaties die een voortzetting leken te zijn op de wormhole patronen die in 2006 de velden sierden. Een wormhole is de populaire naam voor een Einstein-Rosen Brug: een theoretische doorgang naar andere dimensies, naar parallel universa, die bovendien het reizen voorbij tijd en ruimte mogelijk maakt. Steeds meer astrofysici geloven in het bestaan hiervan, en zijn bovendien van mening dat het niet lang meer zal duren voordat de mensheid de techniek bemachtigt om dergelijke doorgangen (portals) te creëren. Het zal ons in staat stellen om letterlijk in seconden tijd naar andere dimensies te reizen, of binnen onze eigen dimensie om bijvoorbeeld naar een ver weg gelegen sterrenstelsel te reizen. Ook kunnen we dan letterlijk vooruit of achteruit in de tijd reizen, en zal lineaire tijd zoals wij die kennen worden gepasseerd.
Zoals gezegd ontstonden er vorig jaar al tal van wormhole-formaties in de velden van Engeland. Dit jaar werd het thema verder uitgewerkt. Zo ontstond bijvoorbeeld een prachtige cluster van zes wormholes. Bovendien werd het thema over de grens voortgezet: ook Zwitserland kreeg deze zomer wormhole-formaties.
Voor mij was 2007 het jaar waarin de wormhole-theorie een directe link kreeg naar de mysterieuze lichtbollen die in en rondom de graancirkels worden waargenomen. Persoonlijk heb ik er inmiddels vele gezien, sommige klein en wit, andere middelgroot en oranje, andere weer heel groot en knalrood. Twee jaar geleden was ik getuige van de vorming van een graancirkel vlakbij Avebury. Tijdens een nightwatch zag ik op nog geen 300 meter afstand een enorme rode lichtbol boven een graanveld ontstaan. Hij zweefde enkele meters boven de grond voor mijn auto langs, net over de stenen van de Avebury Stone Avenue heen, en verdween over een heuvelrug. Een paar uur later, in de vroege schemering, kon ik de schaduw zien liggen van een grote nieuwe formatie.
Dit jaar had ik wederom een spannende close encounter. Begin augustus deed ik een nightwatch samen met nog twee Nederlandse onderzoekers. We zaten bovenop Adam's Grave, in de hoop getuige te zijn van iets bijzonders. Adam's Grave is een krachtplek waar vele leylijnen elkaar kruisen. Aan de voet van deze heuvel hebben de mooiste formaties gelegen, waaronder de beroemde Zwaluwen van 2003.
Het was een koude nacht en we zaten met dekens om ons heen te wachten en naar de prachtige sterrenhemel te kijken, toen plotseling een grote legerhelikopter verscheen. Met veel geraas bleef hij enige tijd bij ons in de lucht hangen, waarna hij iets verderop de andere heuveltoppen (Milk Hill, Knap Hill) leek te verkennen. Het leek alsof hij ergens op wachtte... Plotseling, uit het niets, verscheen een enorme rode lichtbol pal voor de helikopter. Het licht was oogverblindend en had zeker een diameter van 6 à 7 meter. We konden alles heel goed zien, aangezien de helikopter op niet meer dan 300 meter afstand van ons net boven Milk Hill hing. We zagen het groenige licht van de cockpit, het rode pulserende staartlicht en het mysterieuze licht dat pal voor de cockpit hing. Na ongeveer 7 seconden werd het licht ineens minder fel en 3 seconden later was het niet meer zichtbaar. De helikopter bleef nog even hangen, waarna hij wegvloog.
De volgende ochtend bleken er meer ooggetuigen geweest te zijn. Twee Nederlanders zagen hetzelfde als wij vanaf de parkeerplaats bij Knap Hill en vijf Engelsen zagen en filmden het vanaf de top van Knap Hill. Een zeer goed gedocumenteerde sighting dus!
Toen ik enkele dagen later een nightwatch deed samen met een astrofysicus, stelde ik hem de vraag: "Wat zie ik als een wormhole pal voor mij geopend wordt?" Zijn antwoord luidde: "Een enorme lichtbol, met een doorsnede van zo'n kleine tien meter en rood of oranje van kleur, afhankelijk van de hitte die vrijkomt". Hij beschreef exact wat wij die avond hadden gezien.
De Australische wetenschapper Horace Drew (bekend van zijn publicaties op de Crop Circle Connector onder de pseudoniem Red Collie) is ervan overtuigd dat de graancirkels worden gemaakt door onze voorouders die via wormholes door de tijd reizen om ons te waarschuwen voor grote astronomische gebeurtenissen. Hij meent dat deze voorouders uit hoge civilisaties komen, zoals wellicht de Sumeriërs, de Atlantiërs of Lemuriërs. Ook herkent hij communicatie van de oude Maya's in de graancirkels. De grote formatie aan het eind van het 2006-seizoen interpreteerde hij als gravitatiegolven die op aarde afstevenen waar ze voor de nodige veranderingen gaan zorgen, zoals buigingen in onze ruimte-tijd perceptie. Hij analyseerde de graancirkels volgende astronomische modellen waarin onder meer Maanfasen en Venus-conjuncties een grote rol bleken te spelen. Zo kwam hij steeds weer op data uit. Een heel belangrijke datum die volgens hem in de graancirkels wordt voorspeld, is 21 november 2007. We zullen op korte termijn zien of zijn interpretatie van de graancirkels correct is, 21 november komt met rasse schreden naderbij!
Drew's theorie bleef door mijn hoofd malen. Als hij gelijk heeft, en onze voorouders openen in Wiltshire (en op andere krachtplekken op aarde) wormholes om onze tijd binnen te kunnen stappen, is dat dan wellicht wat ik in augustus vanaf Adam's Grave zag? Ik stelde me voor zo'n voorouder te zijn en een tijdsdoorgang te openen. Ik zag mezelf op het punt staan door de tunnel te gaan. Wat zag ik voor mij opdoemen? Een enorme zwarte legerhelikopter! Wat zou ik doen? De doorgang afsluiten! Dat is volgens mij wat wij die avond met een totaal van 10 ooggetuigen zagen...
Gebruiken de Cirkelmakers inderdaad deze wormhole-techniek om met ons te communiceren?
Een andere opmerking van Horace Drew was: "Stel, jij hebt een wormhole-machine en je wilt niet dat die in de verkeerde handen valt. Waar zou je hem dan verbergen?" Ik antwoordde instinctmatig: "Ik zou hem begraven, diep onder de grond, en er iets op zetten waardoor ik hem later zou kunnen terugvinden". Hij antwoordde: "Precies, en wat denk je van Silbury Hill?" Deze enorme piramide werd door onze voorvaderen vlakbij het heiligdom Avebury gebouwd. Niemand weet hoe of waarom. Maar reeds in 2001 maakten Bert Janssen en ik een korte documentaire over deze mysterieuze piramide waar geheime kamers in werden gevonden en waar ufo's boven zweefden. En nu, in 2007, heeft English Heritage Silbury Hill hermetisch afgesloten. De officiële versie luidt dat men de gaten in de heuvel aan het opvullen is, maar het heeft er veel meer schijn van (merkte ik na enkele dagen te hebben gesurveilleerd) dat men aan het graven is onder de piramide. De ontwikkelingen van 2007 begonnen steeds meer op een spannend science fiction verhaal te lijken...
Toen, op 7 juli (7-7-7) vond een bijzondere gebeurtenis plaats. In de East Field bij Alton Priors ontstond een enorm grote formatie. Veel mensen hadden al vermoed dat er iets groots zou gebeuren op deze - numerologisch gezien - bijzondere datum. Naast het feit dat er die nacht maar liefst drie formaties ontstonden, was er nog iets bijzonders aan de hand. De formatie ontstond namelijk in het bijzijn van drie Engelsen die vanaf Knap Hill een nightwatch deden. Zij waakten de hele nacht, uitkijkend over de East Field. Om 3.13 uur zagen zij plotseling een lichtflits die een fractie van een seconde duurde en het hele gebied verlichtte. Op dat moment was het te donker om ook maar iets te kunnen zien, maar 7 minuten later brak de maan door de wolken en zagen zij de enorme schaduw van een nieuwe formatie in het veld liggen. Wat deze sighting extra bijzonder maakte, was het feit dat een van de ooggetuigen enkele (zeer lichtgevoelige en -versterkende) videocamera's had opgesteld die de hele nacht de East Field filmden. Op de beelden bleek duidelijk te zien dat om 3.20 uur de formatie in het veld lag. Het was voor die tijd te donker om iets te registreren, maar 1 uur en drie kwartier voor 3.20 uur was nog wel duidelijk te zien dat er nog geen formatie in het veld lag. Aangezien de formatie enorme afmetingen had (meer dan 300 meter lang, opgebouwd uit ruim 150 cirkels en ongeveer een hectare aan plat graan) besloten we om een persconferentie te houden. Het was immers overduidelijk dat deze graancirkel niet door mensen kon zijn gemaakt binnen een uur en drie kwartier. De persconferentie verliep vlekkeloos en de journalisten (normaliter zeer sceptisch) waren duidelijk onder de indruk. De dagen die volgden verschenen uitstekende artikelen in de kranten, waarin het hele verhaal foutloos werd gepresenteerd en de journalisten het graancirkelfenomeen voor het eerst - zolang ik me kan herinneren - serieus neerzetten. Een ware doorbraak in de houding van de media!
De eerder genoemde Australische wetenschapper Horace Drew herkende in de East Field formatie een maankalender met daarin een aantal maanfasen, die - wederom - duiden op 21 november 2007.
In de meeste gevallen ontstaan graancirkels 's nachts. Maar heel soms, zoals de beroemde Juliaset in 1996, vallen ze op klaarlichte dag in de velden. Ook 2007 was zo'n jaar. Op klaarlichte dag, op 4 augustus, ontstond een prachtige formatie in het veld aan de voet van het witte paard bij Pewsey. Terwijl een vrouw om 8.10 uur 's morgens over het veld uitkeek met de gedacht: "Jammer, weer geen formatie... Misschien morgen?", zag zij de formatie er duidelijk liggen toen ze iets later langs het veld reed op weg naar haar werk. De formatie was groot en mooi en goed zichtbaar vanaf de heuvel met het Witte Paard van Pewsey. Toen ik met mijn groep arriveerde werden we na enkele minuten door een boze veldmanager weggestuurd. Ik had geen toestemming gevraagd, aangezien ik de boer ken en hij en zijn vrouw de graancirkels een geweldig fenomeen vinden, apetrots zijn op de formaties in hun velden en altijd toestemming geven. Maar nu waren ze op vakantie en toen hun manager enkele Fransen zag roken in de graancirkel (wat absoluut niet hoort in verband met brandgevaar in het rijpe en droge graan) maaide hij de hele formatie eruit. Gelukkig was ik net op tijd met mijn luchtopname...
2007 was een spannend en enerverend graancirkeljaar. De formaties volgden elkaar in hoog tempo op en de slechte vindbaarheid leidde tot urenlange zoektochten. Meer dan in voorgaande jaren werd onze volhardendheid beloond met sightings: lichtbollen en lichtgevende stoomwolken die uit velden opstegen werden door mijzelf en vele anderen waargenomen en in sommige gevallen ook gefotografeerd en gefilmd.
Ook bleek er weer een duidelijke link te liggen naar de menselijke geest. Ik had in meerdere meditaties gevraagd om formaties gebaseerd op het getal 18 (nog nooit eerder in de graancirkels verschenen) en had mij tevens gefocust op een afbeelding van een vlinder.
In juli en augustus verschenen achtereenvolgens de volgende juweeltjes:
Genoeg stof om nog vele maanden over te filosoferen… 2007 bracht ons graancirkels met als hoofdthema's transformatie, tijdreizen, ruimtebuiging en de kracht van de geest. Het zal nog weken duren voordat we alle informatie die in de formaties verborgen zat hebben gedestilleerd en geanalyseerd. Er zullen nog vele nieuwe ontdekkingen worden gedaan omtrent de formaties van 2007. Vooralsnog zitten de meeste onderzoekers nog in de fase van ontzag en verwondering…
