Gedachten

DE BOODSCHAP VAN 2006

De graancirkels van 2006 kwamen langzaam op gang. Terwijl er eind april meestal al meldingen zijn, kwamen de eerste twee eenvoudige cirkels in Engeland pas neer in de laatste week van mei. Vervolgens ontstond begin juni een juweeltje:

Een prachtige voortzetting op de Keltische formatie in 2005, die een paar akkers verderop ontstond en waaruit ik - tijdens de nacht waarin hij gevormd werd - een grote rode lichtbol zag komen die voor mijn auto langsvloog.

In tegenstelling tot sommige geruchten was 2006 beslist geen tegenvallend graancirkeljaar. Het aantal lag weliswaar iets lager, maar de graancirkels waren vooral verspreid over grotere oppervlakten. Zo ontstonden er dit jaar ineens 4 formaties in Schotland. Wiltshire was weliswaar nog steeds het graafschap waar het leeuwendeel zich af leek te spelen, maar toch was er duidelijk sprake van een verschuiving. Drie van de meest spectaculaire formaties ontstonden bijvoorbeeld in Oxfordshire, net buiten Wiltshire.

Het meest treffende dit jaar, was - wat mij betreft - niet zozeer de encounters met lichtbollen, zoals vorig jaar. Ik zag deze zomer 'slechts' één lichtbol, een melkwitte, zo groot als een voetbal. Wat mij dit jaar het meest trof was de boodschap van de graancirkels. Alles leek in het teken te staan van wormholes, interdimensionaal reizen, het voorbij ruimte (en tijd?) gaan en het daarmee voorbij stevenen van onze belemmerende 3-dimensionale wereld. Kijk maar eens naar de volgende formaties:

Formidabele designs, totaal vernieuwend en ongeëvenaard in het graancirkelfenomeen...
Maar de meest treffende ontwikkeling was de vorming van de volgende serie:

De eerste twee formaties (bovenste rij) onstonden in één nacht (op 8 juli) niet ver van elkaar in Oxfordshire, vlakbij het Witte Paard van Uffington: één van de vele witten paarden die in de heuvels van Wiltshire en omgeving zijn uitgehouwen in de witte kalkgrond. De meeste witte paarden zijn slechts 100 à 200 jaar oud, maar het paard van Uffington is enkele duizenden jaren oud. Volgens overleveringen was het oorsronkelijk geen paard maar een draak, een 'dragon', het voor-christelijke symbool van de Aardenergie en daarmee de Aardgodin. Het patriarchale Christendom had geen plaats voor deze Godin, en vervormde de draak van Uffington tot een paard...

Op de volgende foto kunt u goed zien hoe het landschap eruit ziet: op de voorgrond Dragon Hill (toepasselijke naam, nietwaar?), de heuvel waar Tolkien vele uren zat en inspiratie doorkreeg voor zijn Ring-Trilogie, dan het Witte Paard en tot slot - op de achtergrond - één van de graancirkels. Hierdoor krijgt u tevens een goed beeld van de enorme proporties van het Witte Paard, dat overigens alleen herkenbaar is vanuit de lucht.

Over de bovenstaande serie van 4 graancirkels is veel gefilosofeerd. Het meest spreekt mij de interpretatie aan van Bert Janssen en zijn partner Heather Clewett-Jachowski. Samengevat komt hun stelling hier op neer.

De eerste graancirkel, die griezelig veel lijkt op een uitvoering van de Twin Towers, heeft als centrum een 12-puntige ster. Of beter gezegd: het zijn 3 vierkanten die ten opzichte van elkaar verschoven zijn.

Het verschuiven van 3 vierkanten ten opzichte van elkaar is een plastische manier om 3 vierkanten langs 3 loodrecht op elkaar staande assen weer te geven: 3 vierkanten in de richting van onze 3-dimensionale wereld. Het vierkant staat symbool voor materie, de 3 vierkanten vormen samen een representatie van de dichte materie waarin wij op Aarde leven. Echter, deze 3 vierkanten worden in de formatie uit elkaar geslagen in de drie richtingen van onze ruimte. Materie wordt getransformeerd, Spirit ontstaat. De graancirkel is een onmiskenbare weergave van Materie die in Spirit overgaat. Het loslaten van 3-D, het overstijgen van onze 3-dimensionale beperkingen, de realisatie dat materie slechts gecondenseerd Licht is...

Diezelfde nacht ontstaat een paar akkers verderop de volgende schoonheid:

Een aantal onderzoekers zag er een vogel in, een aantal een draak, en een aantal een interferentiepatroon. Interferentiepatronen zijn de laatste jaren veelvuldig als graancirkels opgedoken. Een zeer interessant gegeven, wanneer we denken aan de quantumfysica waar men de ons omringende realiteit omschrijft als interferentiepatronen van waarschijnlijkheidsgolven. Oftewel: harde materie is in wezen een verzameling vibrerende snaren (op subatomair niveau) die wij waarnemen, waarbij wij (onbewust) een keuze maken uit de talloze waarschijnlijkheden en zo de ons omringende realiteit creëren. Maar nog interessanter is de interpretatie van deze graancirkel als zijnde een vogel: de Heilige Vogel die de Keltische Moedergodin Rhiannon begeleidde en beschermde. Volgens overleveringen reed Rhiannon op een wit paard. Ze heerste over leven en dood, over materie en Spirit. En ze vormde de brug tussen materie en Spirit. Ze verbleef op plaatsen waar Hemel en Aarde elkaar raakten en in elkaar overgingen. Ze was de bewaakster van 'portals', doorgangen tussen verschillende dimensies. Zoals Uffington? Uffington's Witte Paard ligt op zo'n 300 meter afstand van deze graanformatie.

Dan, op 6 augustus, ontstaat deze formatie, wederom vlakbij Uffington:

Zes imploderende cirkels. Althans, dat is wat onderzoekers Bert en Heather erin zien. En ik denk dat ze gelijk hebben. De Cirkel is het symbool van Spirit. De 6 in deze formatie vormen een interferentiepatroon van ruiten. Het centrum van de graancirkel toont drie duidelijke ruiten. Eigenlijk zijn het drie vierkanten die onder een hoek worden weergegeven en zo samen een kubus vormen. Wederom vierkanten: symbool van materie. De dichte materie waarin wij leven, materie in 3-D. Hier wordt onze realiteit uitgebeeld: de implosie van Spirit tot materie. De illusie van dichte materie, de beperking van onze perceptie van de realiteit, de terugval (zondeval?) van Licht naar Donker, het ontstaan van Dualiteit...

De boodschap van deze twee graancirkels bij Uffington wekt bij mij kippevel op, elke keer als ik eraan denk. Hier is afgebeeld, in slechts twee graancirkels, het Magnus Opus: de ultieme alchemische transformatie tussen materie en Spirit.

Transformatie van Materie naar Spirit

Transformatie van Spirit naar Materie

We gaan even iets terug in de tijd: 28 juli, 20 dagen na de verschijning van de Transformatie van Materie naar Spirit, en 9 dagen voor de Transformatie van Spirit naar Materie. De volgende formatie verschijnt in het fameuze East Field bij Alton Barnes, waar elk jaar de meest majestueuze en betekenisvolle formaties ontstaan:

De meeste bezoekers haalden hun neus op voor deze kleine formatie. Het is overduidelijk een Tarot-figuur, dat moest wel een hoax zijn! Maar ik kan u verzekeren dat dit niet het geval is. De formatie is erg mooi op de grond, de manier waarop het gewas is platgelegd is prachtig en verfijnd, en wat mij nog meer treft is de manier waarop het figuur in het landschap is geplaatst. Waar je ook gaat staan, elk significant punt van deze formatie blijkt perfect uitgelijnd te zijn met een 'sacred site' in het landschap: de punt van de staf wijst naar Woodborough Hill, de knapzak naar Tawsmead Copse, één punt van de muts wijst naar de voet van Adam's Grave, de andere punt naar Knap Hill, en de derde naar Golden Ball Hill; allemaal krachtplekken waar leylijnen elkaar kruisen. Deze formatie kon maar op één manier in het landschap geplaatst worden om zo 'in tune' te zijn met de heilige plekken en de krachtige energie die onze voorvaderen voelden, erkenden en aanbaden. Frappant detail is overigens dat de staf van de knapzak naar de voet van Woodborough Hill wijst, waar een door mensen gemaakte graancirkel ligt, gemaakt voor commerciële doeleinden... Een knipoog van de Cirkelmakers waar ik me niet aan kan (of wil) onttrekken...

Deze formatie wordt door sommigen de Joker genoemd, maar dat is niet correct. De Joker heeft een ratel of rammelaar vast, de Dwaas daarentegen draagt een knapzak. Volgens de Tarot is de Dwaas de kaart van oneindige mogelijkheden, totale vernieuwing, het getal 0 en dus een nieuw begin. Het staat tevens voor belangrijke beslissingen en optimisme. De Dwaas is zowel de eerste als de laatste kaart, de alfa en de omega. Hij herinnert ons aan heilige dingen die we vergeten zijn of onderdrukt hebben. Hij erkent zijn eigen onwetendheid en wordt daardoor de wijste van allen. Tarot-deskundige, June Kaminski, omschrijft de Dwaas als volgt:

"The Fool represents the Negative space above the Tree of Life, the source of all things. It is the Qabalistic Zero, the Equation of the Universe, the initial and final balance of the opposites, both the father and the mother - male and female, in an abstract sort of way. The Fool is intricately linked with all 21 cards of the Major Arcana - in fact, many theorists maintain that the other Major Arcana cards are parts of the Fool's whimsical journey of self-discovery, culminating with the Number 21 World Card, bringing successful completion, accomplishment and fulfilment. Because the Fool is trusting and open to all experiences, he provides the perfect role model as we too embark on our life journey. The Fool coaxes us to walk our own path, not the path of the "herd". To trust our own inner voice, our intuition and our inner knowing and to embark on our life course with faith and a stout heart. We need trust, faith in the goodness of life and people, and an undying belief that all will work out exactly as it should".

De Dwaas gaat, op zoek naar zijn spirituele Zelf, aan de voet van een boom zitten waar hij 9 dagen bewegingsloos blijft zitten zonder te eten of te drinken. Na 9 dagen (er zaten 9 dagen tussen de Dwaas en Transformatie van Spirit naar Materie) staat hij op en gaat hij ondersteboven aan een tak van de boom hangen. Hij wordt de Hanged Man uit de Tarot. Hij geeft zich volledig over en merkt hoe zijn perceptie van de hele wereld begint te veranderen. Hij zweeft tussen twee werelden in: de spirituele en de materiële wereld, en kan beide helder zien. Plotseling ziet hij alle verbanden, openbaren mysteriën zich voor hem. De Dwaas is het laatste voorstadium van het ultieme inzicht.

En dan, op 15 augustus, ontstaat de Grand Finale, de 'whopper' op het eind van het seizoen:

Een symbool dat door velen direct wordt herkend als Lamat, een figuur uit de Maya overleveringen. De naam Lamat toont een treffende gelijkenis met Le Mat, een andere naam voor de Dwaas... Op de website van Pan Holland wordt Lamat omschreven als een sterrenportaal, een venster naar harmonie: "De wavespell van de Ster is een zeer krachtige tijdsperiode, want het is altijd de LAATSTE wavespell van de Tzolkin-ronde; de laatste 13-daagse cyclus van de hele 260-daagse scheppingscyclus van de Tzolkin." Volgens Ariel Spilsbury en Michael Bryner van de Mayan Oracle staat Lamat voor het Magische Kind. Hun poëtische omschrijving begint met de volgende prachtige zinnen: "I am Lamat, the way show-er. I expand the seeds of your consciousness beyond previous boundaries". Het eindigt met de woorden: "If you choose to follow this star-trail, you will discover that you are the player and the played in the cosmic composition of harmony".

2006 kan worden samengevat als een fantastisch graancirkelseizoen, met vele verwijzingen naar wormholes, interdimensionaal reizen, het voorbij ruimte (en tijd?) gaan en het daarmee voorbij stevenen van onze belemmerende 3-dimensionale wereld. Het toont ons dat we aan de vooravond staan van het Magnus Opus: de ultieme alchemische transformatie tussen materie en Spirit. We staan op het punt inzicht (terug) te verkrijgen in de aard van de ons omringende realiteit, we krijgen weer toegang tot de portalen naar andere dimensies. Portalen op krachtplekken zoals het Witte Paard van Uffington, waar Rhiannon waakt over de toegang tot andere werelden en Hemel en Aarde elkaar raken en in elkaar overgaan. Andere portalen zijn de graancirkels zelf, heilige plekken waar dimensies bij elkaar komen en in elkaar overgaan. Waar we toegang kunnen krijgen tot andere werelden, niet alleen buiten ons maar ook in onszelf. De graancirkels van 2006 maken ons duidelijk dat we aan de vooravond staan van de Nieuwe Tijd, een tijd van harmonie en overstijging, van eenwording en transformatie. Een tijd van ultiem Inzicht...